بازی وبلاگی
با توجه به اینکه دوست خوبم "ماکان" من رو به یه بازی وبلاگی دعوت کرده، بهتر دیدم که در این پست دعوتش رو بپذیرم و تو بازی شرکت کنم. بازی به این صورته که هر کسی بهترین پست وبلاگش رو از نظر خودش اعلام میکنه و در ادامه چند نفر از دوستانش رو به این بازی دعوت میکنه.
راستش تو این یک سال و خورده ای که از وبلاگ نویسی من میگذره تغییرات زیادی تو نوع نوشتنم دادم. اگه یادتون باشه در ماه های اول بیشتر به مسایل شخصی خودم توجه می کردم و پست هام اکثراً در برگیرنده اتفاقات زندگی عاطفیم بودند. اما با گذشت زمان کم کم این مسایل رو از وبلاگ جدا کردم و پست های وبلاگم شامل توضیحاتی در مورد کتاب ها و فیلم های مورد علاقه ام شدند. در این بین چند تا پست بودند که خیلی به دلم نشستند اما بیش از همه به پست "اگر من خدا بودم" علاقه دارم. دلیلش هم حسی هست که از خوندن این پست و تصور کردنش بهم دست میده. تصور اینکه روزی این قدرت و توانایی رو داشته باشم که اثراتی در روند کلی زندگی آدمها بگذارم هم برام شیرینه و هم فوق العاده مبهم و وحشتناک. چیزی که بیش از همه برام مهمه مسئولیتی هست که از داشتن قدرت متوجه افکار و اعمال آدم میشه...بگذریم. حرف در این مورد زیاده ، اما به رسم ادب و ادامه بازی من 4 تا از دوستانم رو به بازی دعوت می کنم:
نیست؟ با خوندن 
دایره المعارف آنلاینی که نویسندگان آن کاربران عادی اینترنت هستند. روند کار ویکی پدیا به این صورت است که همانند هر دایره المعارف دیگری درباره هر مدخل و اصطلاحی اطلاعات جامعی ثبت شده است که کاربر می تواند از اطلاعات آن استفاده کند و تا اینجا ویکی پدیا هیچگونه تفاوت ساختاری با دایره المعارف های زمان پدربزرگمان ندارد! اما نقطه تمایز ویکی پدیا از دیگر نمونه های مشابه در این است که هر کاربر می تواند با توجه به اطلاعات خود در مورد هر مدخل آن را بازنویسی و ویرایش کند. به این ترتیب دایره المعارفی بر اساس دانسته های کاربران که عموم مردم جهان هستند شکل می گیرد که در نوع خودش از لحاظ ایده و ساختار بی نظیر است. اما این روش حضور کاربران در تالیف اطلاعات ضعف بزرگی نیز دارد و آن اینست که آیا اطلاعاتی که به این صورت توسط مردم عادی ثبت می شوند مطمئن و قابل استناد هستند؟
پا به هستی گذاشته ایم که بخندیم یا بگرییم؟ این مرگ است که بر ما سایه افکنده یا حیاتی است دوباره؟