بی نهایت
دریای بزرگ دور یا گودال کوچک آب, زلال که باشی آسمان در توست...
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۴ مرداد ۱۳۸۵ ساعت 19:31 توسط آرمان
|
پا به هستی گذاشته ایم که بخندیم یا بگرییم؟ این مرگ است که بر ما سایه افکنده یا حیاتی است دوباره؟