ما ایرانی هستیم. مردمانی که ادعا می کنیم بهترین فرهنگ ها رو داریم و به اصول اخلاقی پایبند هستیم. برای ما ایرانیها حفظ خانواده و ارزشهای اخلاقی یه امتیاز محسوب میشه و در مقایسه با دیگر جوامع و فرهنگها به این اصول می نازیم. اما اگه کمی به درون همین ارزشها بریم و رفتار اخلاقی خودمون رو موشکافانه زیر ذره بین ببریم متوجه یک دوگانگی اخلاقی میشیم. یعنی عموماً ایرانیها مردمی هستند با دو نوع رفتار و فرهنگ. یک فرهنگ رو زمانی می بینیم که مسایلی در مورد خودمون پیش میاد و یک فرهنگ دیگر رو وقتی می بینیم که با دیگران برخورد داریم. ادعای خانواده سالاری و حفظ ناموس ما گوش فلک رو کر کرده . ما هستیم که حاضر نیستیم هیچ بشری در مورد خانواده خودمون با نظر بد برخورد کنه ولی در خفا به تماشای فیلم جشن های خانوادگی دیگران میشینیم.  ما ایرانیان به خصوص مردها هرگز حاضر نیستیم مردی نسبت به خواهر یا مادرمون دید بد داشته باشه اما خودمون رو مجاز میدونیم که هر غلطی بکنیم. چون من من هستم و با بقیه فرق دارم!!!  برای حفظ ارزشها پوشیدگی رو انتخاب می کنیم ولی در عین پوشیدگی همیشه دنبال منافذی برای دیدزدن و شیطنت هستیم.  برای جلوگیری از مزاحمت دیگراه تلفنمون کالر آی دی داره ولی خودمون برای کارای مخفیمون از دبیت کارت استفاده می کنیم. آره!!! ما ایرانیها عادت کردیم که خود بیرونیمون رو متفاوت از خود درونیمون نشون بدیم. این یعنی دوگانگی رفتار. این یهنی بی هویتی. این یعنی هنوز خودمون هم نمیدونیم که ارزش چیه و اصول کدامند... درست که نگاه کنیم نوعی سرگردانی و بی هویتی رو در رفتار ایرانیها می بینیم شدیداً آزاردهنده است. ما ایرانی هستیم. آره! ما با همه ی دنیا فرق داریم و باید اذعان کنیم که بهترین فرهنگ رو داریم!!!