چقدر خوب بود اگه ...

زندگی انسان مجموعه انبوهی از درک نشده هاست که انسان از معدود ادراک های خودش در طول اون لذت میبره. به نظرم این کامل ترین جمله ای بود که تا حالا تو تونستم در وصف نقصان و زیبایی همزمان زندگی بگم.

12 سال بین اون روزی که رتبه اش 2 تا بهتر از من شد تا هفته قبل که با سرعت 160 کیلومتر به جدول کوبیده شد چطور گذشت؟ اون سریع و موفق بود یا من کند و بی انگیزه؟!

زندگی از اونی که فکرشو می کردم مسخره تره. زندگی کردن حماقتیه که مجبور به انجامش هستیم و حماقت بزرگتر اینکه دیگران رو مجبور کنیم طبق خواست ما زندگی کنند!